Dagboek januari februari maart april mei juni juli augustus september     Dagboek 2004 Dagboek 2003 Dagboek 2002

Dagboek
29 oktober

7.55 uur reden we bij Laurie weg: auto weer vol met spullen, op naar Hattem. We waren mooi op tijd om de cross te gaan verkennen. Alles van voor naar achter bekeken. Eventuele alternatieven uitgeplozen en zo nodig bij de hindernisrechter nagevraagd. Er zat een stel pittige hindernissen bij, vooral ook bergopwaars en met diepe afsprongen, maar niet onoverkomelijk. Ook een paar erg smalle hindernissen met veel kans op er langs schieten dus. Het zou opletten zijn voor Laurie. We moesten iets eerder de dressuurring in dan volgens programma, dat is altijd best jammer: je (althans ik) plant het zo dat je de ring in kan als je paard lekker los is, maar niet te moe en dan is het toch wel vervelend als het programma wel 20 minuten inloopt. Gelukkig mochten we wel wat langer doorrijden, anders was het toch wel vervelend geweest. Op zich ging de dressuur niet slecht, Laurie vond het niet echt lekker voelen, maar het zag er best goed uit. Het galop aanspringen ging super en de voltes in galop ook. Jammer genoeg zette Easter wel weer een gigantische stap opzij bij het halthouden bij het laatste groeten. Dat is toch zo irritant hè: dan weet hij dat hij klaar is en hup: stap op zij. Kost je toch gewoon simpele punten. Al met al geen proef die aanleiding gaf voor feestvreugde.
Ik ben daarna nog even het bos in geweest om te kijken waar ik het best heen kon gaan om te fotograferen: altijd even uitkienen of ik wel snel genoeg ergens bij kan zijn. En daarna opzadelen voor het springen. Het stond wel hoger dan anders op een SGW-wedstrijd maar niet giga. Laurie probeerde hem goed wakker te houden tijdens het parcours en alles bleef liggen, ik geloof dat hij zelfs maar 1 balk aangetikt heeft. Maar wat was ik zenuwachtig: vooral bij de laatste 3 hindernissen. Brrrrrrrrrr. Laurie bleek ook stijf te staan van de zenuwen, heeft ze anders eigenlijk nooit, maar dat springpar-cours bij het SGW is toch iets speciaals. Nou ja, het ging goed: dus vol goede moed naar de cross. Ondertussen trouwens nog de uitslag van de dressuur gezien: 10e plaats. Ja hoor: hoeveel prijzen waren er: 10!! Hebben we dat weer. Eerst langs de dierenarts: hartslag van 42 zei de diergeneeskundestudent (denk ik) verbaasd. Maar dat is voor Easter redelijk gewoon. Ik ben naar mijn plekje bij hindernis 3 gelopen en hoorde ondertussen dat Laurie van start was gegaan. Er wordt steeds omgeroepen hoe de combinaties het doen in het parcours. Ze had nummer 36 en die waren goed over 1 en 2. Ik zag zelf dat ze goed waren over 3 en toen ben ik in sneltreinvaart over het bospad naar hindernis 11 gelopen, waarvandaan ik 9 (waterbak) en 10 (wijnvaten) kon zien. Hindernis 11 was een flink brede sprong, beetje triple-achtig maar dan met de boomstammen tegen elkaar. Althans: het zouden 5 stammen moeten zijn, maar de middelste is er tussenuit gelaten: je keek dus zo de diepte in: in een sloot waar de hindernis overheen gebouwd was. In ieder geval een indrukwekkend ding. En dat zag ik ook toen Easter er over heen kwam: hij moest echt wat extra's in de strijd gooien om er overheen te komen. Na deze hindernis kwam een soort picnic-plaats waar ze een dubbel van 2 tuinbankjes moesten nemen. Het waren maar 2-persoonsbankjes: dus erg smal. Ik wrong me door een plantsoen heen om te kijken en zag ze stoppen voor het 1e bankje. Shit! Een weigering. 2e poging ging wel en de 2e bank sprong hij ook. Ik ben dus teleurgesteld weer richting start/finish-plaats gelopen en bleef het commentaar via de microfoon volgen. Maar nooit kreeg ik meer nummer 36 te horen. Er werd nog wel over 37 gesproken, maar verder niks. Dan begin je hem toch wel beetje te knijpen hoor. Ik dus richting voorkant terrein: vragen of mensen 36 hadden langs zien komen, nee. Bij hindernis 15 gevraagd: kreeg te horen dat er een meisje gevallen was. Nee, 36 was niet langs geweest, maar 34 en 35 ook niet. Toch wel ongerust ben ik het parcours in gelopen en ja: daar stond een groep mensen met iemand op de grond. Opgelucht zag ik dat ze een rood shirt aan had en dat het dus niet Laurie was. Blijft het natuurlijk heel vervelend, maar je bent toch blij dat het niet "jouw" combinatie is die het overkomt. Het meisje bleek achteraf haar sleutelbeen gebroken te hebben. Ik ben doorgelopen en kwam voor hindernis 13 Laurie en Easter tegen. Ook teleurgesteld natuurlijk over de weigering. We denken dat hij door hindernis 11 toch wel van slag is geweest en er even geen puf meer in had. Na een minuut of 15 konden we weer verder. Ging allemaal best rommelig trouwens: opeens kwam nr. 37 er al aan zetten, terwijl Laurie nog weg moest. Zij vertrokken dus vlak achter elkaar. De rest van de route ging super: Easter pakte het weer heel goed aan en had er weer zin in. Er zat nog een akelige afsprong bij: eerst een smal steilsprongetje en vlak daarna een afsprong waarna de bodem ook gewoon naar beneden bleef gaan: hij was heuvelaf gebouwd. Dat was wel indrukwekkend geweest, zei Laurie: je zag gewoon helemaal niets meer en daar sprong je dan in. Ze sprong ook nog beetje aan de kant van de M en de Z, die was nog steiler. Easter was daar ook wel beetje beduusd van. Maar de hindernis die erna kwam, sprong hij gewoon goed en de laatse ook. Toen ik bij de finish aankwam, liep Laurie al met hem te wandelen (ze gooit altijd meteen het zadel er af en gaat dan aan de hand met hem lopen). Zijn pols was ook uitstekend: 68 per minuut. Na de gebruikelijke sessie uitstappen, afsponsen, stappen, brokjes en wortel voeren, gras eten en de trailer op, gingen Laurie en ik nog naar het M en Z parcours kijken. Wow, wat een sprongen zaten daarbij. Vreselijk. Zware sprongen, gigantische dieptes, heel smalle sprongen echt indrukwekkend. Paar leuke sprongen gezien, heel knap. En daarna maar eens naar de uitslag gaan kijken: stonden ze toch op de 9e plaats! Zoveel combinaties hadden er problemen gehad met springen en crossen. Het was nog spannend omdat er gezegd werd dat er protesten ingediend waren en de uitslag nog ging veranderen, maar dat bleek acheraf helemaal niet waar. We hebben wel dik 2 uur op de prijsuitreiking zitten wachten, maar toch een mooie roze strik met KNHS SGW kampioenschap er op. Ik ben natuurlijk wel even gaan kijken wat er gebeurd zou zijn zonder die weigering: een 3e plaats zou het dan geweest zijn. Zucht. Met gemengde gevoelens zijn we op de terugweg gegaan. Ik hoopte dat we bij de prijzen zouden zitten en dat is gelukt. Maar als je dan toch zo dichtbij bent, dan was een 3e plaats natuurlijk wel zo gaaf geweest. Nou ja, hij heeft goed zijn best gedaan en laten zien dat hij mooi mee kan draaien bij L-SGW-rijdend Neder-land. Nu staat hij de stal beetje af te breken, want Giga is hengstig en dat geeft leuke effecten tussen 2 hengsten in. Ze heeft trouwens een voorkeur voor Brim. Zielige Easter.
Morgen gaan we met Brim naar Wolfheze: daar is een Connemaraweekend gaande. Leuk.

28 oktober

Zo, Easter's benen zijn gewassen, zijn staart en mannen gewassen en ingespoten met Equistar. Kalkoengaten getapt en opgevuld met watjes. Brokken, stukjes wortel, borstels, spons, water, emmer staan/liggen in de auto. Hooizak hangt in de trailer, auto en trailer staan al klaar. De karavaan kan morgen op pad. Gelukkig niet zo heel vroeg: ik ga om 7.30 uur weg. Toch nog altijd vroeger dan op een doordeweekse dag. Patty en Coby gaan morgen ook op pad: zij rijden met het Connemaraweekend mee. Brim, Paul en ik gaan zondag. Brim's oog is nog niet over. Ik heb van de week met fluorescine gecheckt of zijn hoornvlies heel was, dat leek in orde, dus nu ben ik maar over gegaan op druppeltjes met antibiotica en cortico's er in, hopelijk gaat het daar sneller mee over. Nu maar eens naar bed: morgen beetje fit proberen te zijn (eerste Valeriaandruppels maar mee naar bed: als ik aan het springparcours denk, word ik al gek...........)

27 oktober

Net naar de les geweest met Giga. Ze was superbraaf. Liep goed de trailer op, ook daar in het donker. Met rijden was ze ook braaf. Wel helemaal op na een half uur, maar ja. Moeten we ook maar wat vaker trainen. Als het goed is, ga ik nu wat vaker rijden. Heb met m'n stomme kop zelfs al voor een oefenwedstrijd opgegeven: 16 december! Er moet dus nog gewerkt worden. Met Easter wezen springen van de week en gisteren wezen dressuren, even lekker loswerken. Hij springt toch met zoveel plezier hè, dat is echt leuk.
Charlotte en Brigitte hebben afgelopen weekend een winstpunt in de M1 gehaald! Goed hè! Ze waren ook nog 1e. Die stomen lekker door. Nu maar weer vlug naar bed, want het is alweer hartstikke laat. Oh ja, met de veulens gaat het allemaal goed, ze lopen rustig.

23 oktober

Vandaag zijn de veulentjes gespeend. Papa en Patty hadden de boel al binnen staan toen ik in Wijchen kwam, dat was wel lekker. We hebben de veulentjes eerst nog gemeten, ze waren goed gegroeid de afgelopen weken. Daarna gingen ze met z'n vijfjes (Joy, Oncky en Nike lopen er ook bij) in een vaart naar achteren. Als een speer! Zo de wei in waar ze in moesten. Papa er achter aan rennen om te zorgen dat ze er niet meteen weer uit kwamen zetten (Papa stond halverwege het pad om te zorgen dat ze niet bij de hengstengroep bleven hangen, dus hij was dichter in de buurt: Patty en ik liepen nog op het overpad achter ze aan, het is niet helemaal bij te houden). Ze bleven hartstikke rustig en gingen lekker lopen eten. Kimberly was een stuk drukker, die zette het meteen op een gillen. Fee was het eerste uur eigenlijk heel kalm, maar begon toen ook aan het orkest.
Patty en ik zijn ook weer aan de slag geweest met Daisy. Ook nu weer zonder zadel er op. De eerste keer dat Patty haar voorwaarts wilde laten gaan, reageerde ze eerst niet en daarna met een grote sprong. Gelukkig bleef Patty zitten en had ik Daisy snel weer bij me (ik heb haar nog aan de longe, maar liep wat verder van haar vandaan). Daarna nog een minuut of 10-15 in de stromende regen gestapt en halt gehouden. Binnen hebben we de bredere singel omgedaan en haar daar mee op stal gezet: die singel vond ze weer zo erg van de week, maar nu reageerde ze er helemaal niet op. Tijdje later hebben we haar maar even met zadel op stal gezet en daar reageerde ze ook helemaal niet op.
Gisteren zijn Laurie, Easter en ik naar IJsselstein gereden om de waterbak en nog een paar crosshindernissen te oefenen. Eerst samen door het bos gelopen om te kijken wat er allemaal nog stond na de cross. Toen we bij de trailer terugkwamen stond Easter al heel wakker te kijken: hij had het bos al achter zich gezien en had echt zoiets van: tjoepie! Wat een druktemaker bij het opzadelen. Eerst losgereden op de wei en daarna het bospad op en 2 B-hindernissen gesprongen, althans dat was de bedoeling. Mijnheer had daar een heel andere mening over en ging zomaar in de stop voor de hindernissen. Pas na de derde hindernis en wat overredingskracht van Laurie kreeg hij de smaak weer te pakken en ging hij er weer voor. De waterbak ging ook goed: we deden meteen de afsprong, hij kwam nog wel wat terug, maar ging niet achteruit of zo. We zijn er een paar keer door gegaan en de laatste keer bleef hij mooi doorgalopperen. Nu maar hopen dat hij dat volgende week ook doet. Daarna nog een paar sprongen en een af- en opsprong, maar dat was allemaal geen probleem. Het kostte wel veel tijd, maar we waren toch wel heel blij dat we nog even aan het crossen zijn geweest. We hebben nu in ieder geval het idee dat we qua voorbereiding er alles aan gedaan hebben en dan moeten we maar zien hoe het gaat zaterdag. Ik zet de Valeriaandruppeltjes vast koud.

16 oktober

Het was weer een druk dagje vandaag. Eerst natuurlijk lekker koffie op bed. We werden al vroeg gewekt door de katten-bende die op bed lag. Beessies gevoerd en daarna zelf ontbeten. Giga opgezadeld en gaan rijden. Ik heb erg m'n best gedaan om mijn benen lang te maken en ze niet teveel naar achteren te leggen. En ook veel overgangen stap - halt en draf - bijna stap - draf gereden. Van die laatste begon ze goed gehoorzaam aan het been te worden. Ze heeft nog wel erg weinig conditie (komt misschien omdat ik zo weinig op haar rij?). Daarna naar Laurie gereden om Goldstar op te halen en naar Wijchen te brengen. Het is nu toch echt afgelopen, snik. Laurie eerst in tranen, ik natuurlijk ook en daarna ook wel weer gelachen omdat we samen liepen te huilen, stelletje mutsen. Nou, het is toch sneu: ze heeft 2,5 jaar met die pony elke dag zowat gereden en geknuffeld en er in ieder geval voor gezorgd, dan is het toch wel triest als ze dan weg moet. Goldstar vond het in Wijchen allemaal weer erg spannend, maar bij Dolly en Pebbles in de wei werd ze al snel rustig. Ben Hur vond het helemaal geweldig om haar weer te zien, die werd er helemaal wild van. Alle pony's zijn zowat weer binnen geweest: de hengsten en veulens zijn geënt, de veulens ontwormd en toen de heleboel weer naar buiten.
Hummel had een paar dagen binnen gestaan, die had verdikkingen op haar hoofd. Dierenarts dacht dat het een allergische reactie was, daarom moest ze binnen blijven, maar volgens mij zijn het uitgroeiingen van haar kaak doordat de kiezen doorkomen. Ik heb er bij onze pony's nog niet eerder eentje gehad die dat ook aan de bovenkant van de kaak had (halverwege neusbeen aan beide zijden), maar herinner me wel een Shetlander jaren geleden toen ik nog in Boxmeer als dierenarts aan het werk was. Hebben we ons ook op suf gepiekerd, maar ik hoorde later van een tandarts dat dat van het doorkomen van de kiezen kan komen. Zou handig zijn als je dat bij je opleiding te horen kreeg, maar ja. Maar Hummel heeft er wel last van, eten gaat niet steeds van harte en ze is wel wat dunner geworden. Maar dat komt wel goed uit, want ze was veel te dik. Nu zorgen dat ze niet doorschiet naar de magere kant natuurlijk. En: ta ta: we hebben stuk met Daisy gereden. Patty is afgelopen weken bezig geweest met longeren met een singel om. Dan had ze niet de stress van het zadel, maar wel iets druk om haar buik. Dit ging hartstikke goed: eindelijk wat ontspanning er in. En vandaag is Patty er zonder zadel op gegaan. Ik hield Daisy vast en zo zijn we gaan stappen door de bak. Eerst hing Patty er op en kregen we nog 2 keer een wat springerige reactie van Daisy, maar daarna werd ze kalm. En toen Patty ging zitten, ontspande Daisy zich echt na een rondje en liep ze gewoon met me mee. We hebben nog paar keer stilgestaan, Patty kon gewoon drijven en dan ging ze weer voorwaarts en we zijn wat aan het afwenden geweest. Ging allemaal goed. Ben ik blij mee. De rest van de week wordt ze weer met singel gelongeerd en dan kijken we volgend weekend verder.
En dan ben ik vanavond ook nog met het geitenkarretje met 2 geiten er in naar Schijndel gereden. Doortje is al meteen gedekt, dus dat is mooi. Behalve dat ik er bij de koffie achterkwam dat ik niet met haar binnen het stamboek kan fokken omdat ze nog niet op de keuring is geweest. Heb ik de nieuwe regels weer helemaal verkeerd begrepen, stom stom. Als ze nu geitlammeren krijgt, kunnen die nog wel in het register komen en dan mag ik er gewoon mee fokken, maar als ze boklammeren krijgt, kan ik er niks mee. Heb ik haar speciaal om een mooi bok mee te fokken naar Schijndel gebracht. Heb ik weer. Dus: allemaal gaan duimen dat ze twee geitlammetjes krijgt!!!!

15 oktober

Stom, stom, stom, shit, shit, balen, grrrr, zucht. Maar naast dit alles ook een super gevoel, gaaf. Hoe het allemaal kwam: We gingen crossen: 7.15 de deur uit, Laurie en een grote berg met spullen opgepikt en op weg naar Breda. En natuurlijk reden we weer fout, dat is inmiddels standaard. Ik was zo gefocust op Breda, dat de afslag naar de A59 naar het Westen miste en dus te ver door reed op de A27. Kaart op schoot en verzonnen dat we dan over de rondweg van Breda door konden steken en weer op de A16 terecht zouden komen. Wel een berg stoplichten, maar het werkte. Telefoon: Gemma: "help, waar ben ik??". Zij waren op de een of andere manier op de A58 richting Eindhoven terecht gekomen. Ik even gestopt om op de kaart te kijken waar ze zaten en een vluchtroute te verzinnen. Bijna tegelijk kwamen we op het concours-terrein aan, dus het is allemaal nog goed gekomen. Laurie ging snel het springparcours verkennen en ik moest Easters manen en staart nog krulvrij maken en kammen. David en Chantal waren er ook met hun paarden, dus we waren gezellig met een groeppie. De dressuur ging redelijk goed, het was op zware grond: een net gemaaid maisveld. Dat vindt hij niet altijd even jofel. In de middendraf viel hij een keer in galop, het stuk erna ging wel heel mooi en natuurlijk zette hij weer een stapje opzij bij het groeten aan het eind. Grrrr. Na de proef tijdje drooggestapt en dan weer op de trailer: Laurie en ik gingen de cross verkennen. Mooie hindernissen, sommige pittig, maar niet dramatisch. Behalve de afsprong: mens wat een diepte. En dan te bedenken dat hij in het begin 30 cm naar beneden springen al eng vond. Ik loop altijd meteen te kijken waar ik het best kan gaan staan met m'n fototoestel zodat ik zoveel mogelijk kan zien (en fotograferen natuurlijk). Toen we terug kwamen, hing de uitslag van de dressuur er en we stonden 1e! Maar er moest natuurlijk nog gesprongen worden. Het was een parcours met heel veel kleurtjes, lekker vrolijk. Het losrijden moest allemaal snel snel want ze liepen meer dan 5 minuten in en dat is best veel als je plant om 20 minuten los te rijden. Maar het ging goed. De laatste dubbel ging hij wat hard en vlak, ik hield m'n adem al in, klein tikje, maar alles bleef liggen. Ik ging met Easter langs de veterinaire controle en Laurie ging de bodyprotector aan doen (die was namelijk eerst nog met Chantal mee de cross in). En toen was het toch nog opeens tijd om te starten. Ik kon nog net bij hindernis 1 in fotograaf-positie komen en daar gingen ze. Ook voor mij het sein om het weer op een lopen te zetten: het pad af, zodat ik zicht op het maisveld met 3 hindernissen had en aan het eind van de cross ook zo'n 5 hindernissen kon zien. Het ging als een speer. Ook heel leuk is dan om Laurie steeds tegen hem te horen praten: Goed zo jochie, braaf, etc.
Ze waren dik binnen de tijd binnen: bijna te snel zelfs. En z'n hartslag was ook weer mooi. Dus het leek allemaal in kannen en kruiken. Maar bij de eind-uitslag van de B-paarden bleken David en Chantal gediskwalificeerd te zijn, met nog zo'n 12 combinaties. Onder de uitslag hing een tekening van hindernis 8 waarbij stond dat het op die manier fout was. En dat was dus de manier waarop Laurie/Easter hem ook gesprongen hadden. Paniek allom dus en het is te ingewikkeld om het hier te beschrijven, maar het was een soort molenwiek-hindernis en je moest of over het midden springen of je moest 2 wieken springen. Maar dit was dus niet beschreven bij de hindernis zelf en het was niet echt duidelijk dat die hele hindernis bij deze klasse hoorde (er staan ook altijd al hindernissen voor de andere klasses) en wij hadden dat dus totaal niet gezien. We hebben het er nog wel over gehad dat je over het midden kon springen, maar ons helemaal niet gerealiseerd dat dat bij onze klasse hoorde. Zo vreselijk zonde. Daar ging onze 1e plaats. Maar wel weer een wijze les: elk rood bordje 3 keer bekijken en bij elke vorm van twijfel vragen hoe het moet! Op zich zijn we natuurlijk super tevreden want het ging heel goed (die afsprong ging ook goed trouwens. Wel kwestie van goed benen geven en achterover blijven zitten, maar Easter ging zonder twijfel). Wat ik wel jammer vind, is dat ze hier ook de waterbak weer in konden lopen, we hebben dus niet kunnen oefenen of hij een vreemde waterbak inspringt. Daar gaan we nog een plan voor verzinnen.
Verder vandaag de geitjes binnen gehad en de hoefjes geknipt en ze zijn ontwormd. En daarna Cosmos ook nog even onder handen genomen en nu lopen Cosmos en 3 dames bij elkaar en staan Doortje en Carmen in het voorste weitje de boel bij elkaar te schreeuwen, want die willen naar de kudde. Dat wordt weer relaxed slapen vanavond!

11 oktober

Zucht, ik moet toch echt een keer wat gezonder gaan eten. Gisteren en eergisteren McDonalds, tussendemiddag weer een snack, in de auto naar huis een hele berg Tijgernootjes, er komt geen eind aan. Maar ja: die discipline hè, die is ver te zoeken bij me.
Brimstone had een ontstoken / dik oog. De oogbol zelf was mooi helder, maar de omgeving was heel dik. Vanavond was het gelukkig al een stuk beter en kon hij z'n oog weer open houden. Misschien is hij tegen een tak aan gelopen of zo.
De geitjes lopen nu elke avond lekker in de paardenwei hun buikje bol te eten. Ze zijn lekker verwend zo. We moeten ze wel met z'n tweetjes binnen doen, anders gaan ze op pad. Eergisteren stonden ze al met z'n allen bij de wei van Cosmos te koekeloeren. Komend weekend gaan 3 geitjes bij Cosmos in de wei. Carmen en Doortje moeten nog even wachten, die gaan naar Schijndel op mannenjacht.

10 oktober

Vanavond de laatste cross-training gehad. Het was een inhaalles en het was gigantisch druk: 14 combinaties reden er. Was wel beetje veel van het goede, maar Laurie en Easter hebben wel lekker gereden. We waren veel te vroeg, want de les begon eerder en daardoor hadden we geen last van het spitsuur. In 45 minuten waren we in Renswoude terwijl we er de andere dagen dik meer dan een uur er over deden. Het was heerlijk weer, dus we hebben rustig rondgelopen over het veld tijdens het wachten. Laurie maakte alvast een klein sprongetje bij het losrijden en wilde Easter daarna iets voorwaartser rijden: hij spoot me toch weg joh, dat gekke beest. Hij vindt het echt hartstikke leuk. Het springen ging ook goed: eerst wat steiltjes over de ronde baan. Daarna de waterbak in. Springen, bak in springen en in de waterbak ook nog een hindernis: geen greintje moeite: lekker voorwaarts en gaan met die banaan. Echt leuk. Daarna nog over sloot gesprongen, dat is dan wel weer beetje raar, maar hij doet het wel. Tot slot opsprong, afsprong, boom, dubbelsprong, over hekje, kuil in en de kuil weer uit. Vorige keer deed hij hier nog moeilijk, maar nu zonder morren. En daarna afsluitend diner bij McDonalds! Mjammie.

9 oktober

Hector is gelukkig weer thuis. Hij is wel een nacht weggebleven en de dag er op pas om 22.00 uur thuis. Ik probeer me er maar niet al te druk over te maken, maar het is altijd weer een opluchting als ze weer thuis zijn. Lekker druk weekend geweest: gisteren met Giga naar Wijchen gegaan. De hoefsmid zou tussen 12 en 1 komen en ik was er om 11.50 (had zelfs file op de weg er naar toe!). Heb in m'n eentje bijna alle pony's binnen gehaald. Eerst Ben Hur, daarna clubje Pebbles, Dolly, Hummel en Daisy. Althans: die laatste twee had ik aan het halster en ik dacht dat die andere twee wel mee zouden komen. Niet dus. Die bleven lekker staan te grazen op het overpad en toen ik met het halster aankwam om ze op te halen, gingen de dames met de staart in de lucht al snurkend naar achteren. Ik kon er mooi achteraan. Achter aangekomen vlogen ze weer naar voren natuurlijk, maar gelukkig was de stoom er toen een beetje af en kon ik Dolly pakken. Pebbles heb ik maar voor me uit gedreven de stal in. Daarna Kimberly en Fee een halster om en de hele club liep mee: 3 veulens (Nike van Patty loopt er ook bij), de twee jaarlingmerries en Bibi: dus daar liep een groep van 8. Ze gingen heel braaf de boxen in. En ik was nog maar net klaar en toen was Sjaak er, de timing was super dus. Giga heeft nu weer ijzertjes voor en er zijn er nog een paar gekapt. Daarna moest de hele boel de wei weer in, dus dat was ook weer een flinke wandeltocht. 's Avonds lekker TV gekeken.
Vandaag weer richting Wijchen: gezellig een buitenrit gemaakt met Patty/Zobrinha, Coby/Fleur en ik/Giga. Ging erg leuk. In begin lang stuk gestapt, niet zo lekker voor mijn been, maar daarna lekkere stukkies gedraafd en ook nog aan het galopperen geweest. Coby moest even overtuigd worden, maar toen ze eenmaal gegaloppeerd had, had ze ook echt de smaak te pakken. Het ging allemaal goed en de pony's waren lekker braaf. Echt een leuk tochtje.
Vanavond nog met Easter naar Laurie geweest. Hij liep goed: mooi verend. Morgen weer crossles (de laatste, snik).

7 oktober

Die Easter is gewoon een stiekeme zuiplap: gisteren haalde ik hem uit de wei en liep de stal in, 1 van de katjes liep mee en die wilde ik binnen laten. Dus ik liet Easter aan een lang touw stilstaan en reikte zelf richting keukendeur om het katje binnen te laten. Wat doet dat Easter-monster: pakt zo een fles uit de lege-flessen-doos vast met zijn mond. Ik schrok me rot: met een kiloblik gaat hij altijd lopen zwaaien en gooit het weg: dat moet je met een fles natuurlijk niet hebben. Gelukkig liet hij hem staan. Apekop.
Het was weer een latertje met rijden: rond 22.00 uur zat Laurie er op. Hij liep wel goed, alhoewel Laurie hem iets gehoorzamer aan het binnenbeen wil hebben, dus er gaat weer wijken en schouderbinnenwaarts geoefend worden. Er wordt serieus gewerkt aan de dressuur!!
De katjes maken er qua thuiskomen een puinhoop van op het moment: Greta is al een tijd niet meer geweest en Sneep is ook al een week niet thuis geweest. Ik heb hem wel nog zien lopen vlakbij de camping, maar hij meldt zich niet meer. En nu is Hector ook al steeds veel te laat thuis: vanavond is hij helemaal nog niet op komen dagen en het is al 23.00 uur. Bah.

4 oktober

Dit is een foto van Laurie en Easter net na de start van de cross in Heino (24/9). Gemma had daar ook foto's gemaakt (die van mij zijn met mijn "oude" toestel en zitten dus nog op het rolletje in het toestel te wachten tot ik alle 36 foto's gemaakt heb). Er is ook een leuke van vlak voor de start: zie je Easter door zijn achterbenen zakken, zo van: wanneer gaan we nou eindelijk??. Ik heb net te weinig vertrouwen in mijn digitale camera om die mee te nemen naar de cross: ik heb nog te vaak onscherpe foto's (dat ding heeft zoveel licht nodig om mooie foto's te kunnen maken) of ik ben te laat. Daarom maar lekker mijn oude trouwe Canon meegenomen. Maar ja, dan heb je dus niet meteen foto's.
Eline en Funny zijn gisteren voor het eerst naar springles geweest. Funny is er in ieder geval niet bang voor, eigenlijk was het fijn geweest als ze iets banger zou zijn, want het was meer balkgooien dan springen. Maar hopen dat het onwennigheid is en niet totale onverschilligheid. Er zaten in ieder geval ook stel leuke sprongetjes bij. In november gaat Laurie met Giga naar de springles, ben benieuwd hoe dat gaat. Charlotte is weer helemaal heel, wond is mooi genezen en been is weer dun. Ze zijn weer aan het werk en gaan over 2 weken zelfs M1 starten.
Gisteren in Wijchen samen met Margriet pony's in nieuwe weien gezet. Ze wilden erg graag naar wat meer gras. Alhoewel Daisy had meer interesse in de club met jonge hengsten, die moest ik echt bij het hek wegslepen. Komend weekend ga ik met Giga daarheen: zaterdag krijgt ze voor weer ijzers, want zonder ging niet echt lekker (helaas) en dan blijft ze daar een nachtje. Zondag gaan Coby, Patty en ik dan een buitenritje maken. Lijkt me gezellig. Ben benieuwd hoe Giga dat vindt.

3 oktober

Vanavond met Easter naar de manege geweest. We zijn maar niet gaan springen, want hij had afgelopen week wel genoeg gedaan, maar de spieren moesten wel even losgeschud worden. Het was wel beetje laat, want we konden dus pas na de laatste springles rijden: 22.15 uur. Ben net thuis (iets voor middernacht), voelt als het oude donderdagavond gevoel: kwam ik ook altijd laat thuis na het rijden.
Ik zag onderweg naar huis nog een aangereden (dode) kat liggen, arm dier. Is zo triest hè. Bah.
Nog even klein beetje goed bokken-nieuws: was ik vergeten te vertellen dat 1 van de bokjes wel als dekbok verkocht was: Evert. Hij is naar Veghel gegaan (waar Christine en Eline ook heen gegaan zijn). Ik hoorde vanavond dat hij al een dwerggeitje gedekt had, dus hij heeft het wel naar zijn zin.

2 oktober

Er is druk gesport dit weekend. Gisteren met Laurie en Easter naar IJsselstein (Limburg) om te crossen. We hoefden gelukkig niet zo heel vroeg weg: ze moesten om 11 uur dressuren. We waren mooi op tijd en konden rustig aan doen. Het werd iets te rustig: de ringmeester vergiste zich een combinatie en zo moesten we de ring al in, terwijl we dachten nog een combinatie voor ons te hebben. Easter was eigenlijk net iets te traag en te weinig voor het been, daardoor gingen er een paar overgangen niet zo lekker. Het was niet zo'n lekkere proef als vorige week. Na hem droog gestapt te hebben, gingen Laurie en ik de cross lopen. 2,5 kilometer tippelen en onderwijl alle hindernissen repeteren die we tegen gekomen waren. Ook het springparcours moest nog bekeken worden, die lijnen zaten er al snel in. We hebben nog even bij de 1e B-combinaties gekeken bij de waterbak en aan de hindernisrechters gevraagd hoe we er uit mochten lopen. En natuurlijk druk gespeculeerd over hoe we de waterbak zouden gaan nemen: met afsprong of er in lopen? Er mocht gekozen worden, ook bij de L-cross. Eind oktober willen we graag met het NK meedoen en daar zijn 2 winspunten voor vereist. Dus een foutloze cross. Dat Easter het water in zou lopen, daar waren we wel zeker van. Maar of hij er ook in zou springen en dan ook best diep (30-40 cm), dat was een ander punt. Maar ja: als hij er niet eens in wil springen, dan bereiken we op een NK ook niets. Compromis: als ze nog foutloos zouden zijn, zou Laurie geen risico nemen en er in lopen, als ze toch al een weigering zouden hebben op een eerdere sprong, dan zou ze de afsprong nemen.
De uitslag van de dressuur was toch beetje teleurstellend: 6e van de 9: we hoefden ons dus niet meer druk te maken over een prijs, besloten we.
Inmiddels was het tijd om weer op te gaan zadelen. Peesbeschermers om, tape er om heen, Laurie in de bodyprotector gehezen, nummer om, cap op: alles klaar! Bij het springen hadden best veel combinaties een balk. Ook de combinatie die 1e stond met erg goede dressuurpunten. Geconcentreerd gingen Laurie en Easter het parcours in, op hindernis 7 ging het bijna fout: de balk werd flink aangetikt, maar na heen en weer rollen, bleef hij toch liggen. Pfffffff. Daarna zorgde Easter wel de pootjes hoog te houden en ze waren foutloos. Even op adem komen voor de cross, vooral Laurie had last van een hoge hartslag. Ik had een heel parcours verzonnen hoe ik zou kunnen lopen om en bij de 1e hindernis een foto te kunnen maken en bij de waterbak te zijn om daarna als een dolle naar de andere kant van het bos te lopen om nog een sprong te kunnen fotograferen. 1e hindernis ging goed en daar gingen ze: het veld over aan de andere kant het bos in. Ik op een drafje in tegenovergestelde richting het bos in. Maar daar was niet tegen aan te lopen: halverwege het bospad tussen hindernis 7 en 8 kwamen ze al aangegaloppeerd. Maar snel wat galopfoto's gemaakt, hoi geroepen en foetsie waren ze alweer. (Easter was wel wat afgeremd toen hij mij zag lopen, zei Laurie later. Hij dacht natuurlijk: ah, we zijn klaar). Ik zette het ook weer op een lopen: richting hindernis 14 en die kon ik nog net fotograferen. Nog even hard naar Laurie geroepen dat ze linksaf moest en weg waren ze. Toen ik al puffend bij de finish kwam, liepen ze al uit te stappen. Lekker zadel er af en hoofdstel los. Tot onze verrassing waren ze ook nog hartstikke mooi binnen de tijd: maar 6 seconden onder de optimale tijd: dus geen strafpunten. Ook geen fouten op de hindernissen, dus een supermooie foutloze cross. Het was allemaal heel goed gegaan, Easter had nergens moeilijk over gedaan. Misschien 1 hindernis, maar daar kon Laurie hem toch mooi voor houden. Bij de dierenarts was het ook allemaal okay: hij had de laagste hartslag van alle combinaties die dag! We hebben hem lekker afgesponsd, brokken en wortels gegeven en hem lekker gras laten eten. Na een dik half uur of zo zijn we richting de tent gelopen en daar hing de uitslag al: huh: een 2e plaats!!!
Blijkt het meisje dat 1e stond, strafpunten bij de tijd van de cross te hebben en daardoor net onder ons gekomen te zijn (0,2 strafpunt of zo). Ze was (ik denk omdat ze te snel was en die tip van haar vader gekregen had) in draf over de finish gegaan en dat mag niet: je moet blijkbaar in een voorwaartse galop in een rechte lijn op de finish af gaan en je mag dus geen tijd verdoen met draf of slingeren om te zorgen dat je niet te snel bent (te snel wordt ook afgestraft met strafpunten). Voor ons ook wel handig om te weten (alhoewel het er niet naar uit ziet dat Easter te snel gaat worden). Al met al een superleuke dag en Laurie en ik zaten als twee glunderkoppies in de auto terug naar huis.
Vandaag zelf op Giga gereden, daarna met Brim gemend en ook nog een half uur met Easter aan de hand gestapt. Een lekker rustgevend weekendje dus.